Bijzonder muzikanten
In het begin van mijn carrière speelde ik vooral met ervaren ‘cracks’ en natuurlijk was dat een leerproces, het opbouwen van ervaring en snappen hoe de bizz werkte. Mijn eindexamen aan het Rotterdams conservatorium, Swing Support genaamd, en de daarop volgende tournees in 1990 en 1991 bestonden uit een mix van ervaren musici én jonge talentvolle honden.
Toen ik rond mijn negenentwintigste in Funky Stuff van Candy Dulfer belandde, was ik inmiddels een ervaren muzikant en ik vind het curieus dat ik deze ervaring niet in het popcircuit had opgedaan, maar juist in het jazz- en theatercircuit. Mijn eigen D’WYS (deewaiz) band die in diezelfde periode ontstond, bestond alleen uit jonge mensen en tot op de dag van vandaag werk ik graag met jonge talenten. Hieronder een rondje langs muzikale persoonlijkheden uit mijn werk tot aan het heden:
.
 |
…… |  |
| Tenorsaxofonist Harry Verbeke was een aardige, grote man op leeftijd. Voor hem was ik dat jong ventje van een jaar of achttien die kon swingen als een oudje. Hier een foto in het Hijgend Hert te Breda tijdens de presentatie van mijn eerste LP samen met Harry (Mo de Bo). | Tenorist Joop van Enkhuizen durfde het aan mijn opkomende talent te koppelen aan de persoonlijkheid en ritmische geweld van drummer Han Bennink. Dat was heel leerzaam! |
| .
. . Met Bart van Lier bouwde ik een vriendschaps- |
…… | 
. |
 |
…… | .
In de Swing Support tijd begin jaren negentig was het percussionist en zanger Eddy Conard die zijn rol als tekstschrijver en co-producer waarmaakte en mij de eerste kneepjes van het producersvak leerde. Bovenste foto hieronder ons kwintet met Frank Vaganée (altsax), Eddy, Peter Kluken (gitaar), Matty de Wijs (drums) en ikzelf. De foto daaronder is met Frank, Eddy, Hans van Oosterhout (drums) en ik. Onmisbare support van mijn eigen familie (Matty, Inge en Cootje) én Mo (Monique) maakte dat ik met de Swing Support theatertournees in grootte en uitstraling mezelf kon overstijgen. Rond deze tijd leerde ik ook de mensen van Yamaha Music Benelux goed kennen en zij waren van groot belang door de eerste experimenten met mijn Hammond en technologie te faciliteren. |
 |
.
| Tijdens het opnameproces van O’BEAT kon ik mijn eerste échte producersrol vervullen met een knipoog naar Quincy Jones, m’n grote held van toen. Met technicus Guido Maes werkte ik die weken zonder veel slaap aaneengesloten door.
. De eerste D’WYS band bestond uit gitaristen Martin Bakker en Swa Mercelis, drummer Paul van Schaik en zangeres Xandra Verkroost. . De laatste D’WYS bezetting rond de eeuwwisseling met drummer Léon Klaasse, percussionist Marnix Stassen, Martin Bakker op gitaar en topugh lady Erica van de Leuv als vocaliste. . Foto’s hiernaast: Ronnie Scott’s Jazzclub, de band met Paul, Martin, Swa en gast Rinus Groeneveld op tenorsax. Ook Candy Dulfer was mijn gast en een van de tracks die we opnamen tijdens deze week verscheen op O’BEAT. . Zangeres Simone Roerade leerde ik bij Funky Stuff kennen als een uniek mens. We richtten een duo op: zang, orgel en ritmesamples van Michel van Schie. Een voor mij tijdloze bijdrage leverde zij in de liedjes voor mijn kinderen Romy (My precious work of art) en Quincy (Q). Dit laatste stuk zong zij samen met zanger Erwin van Motman. |
 |
| . |
(foto Anko Wieringa) |
.
. Uitbreiding op de band D’WYS in de vorm van de Voices of Soul had een groot succes: het spelen op ontelbaar veel festivals, theaters, het North Sea Jazz Festival, een TV special, een WereldOmroep Special en veel meer. De leden Katinka Hartkamp (Esther Hart), Evelyne Derks, Vivian Wesseling, Vashti de Caluwé, Patricia Balrak, Vera van de Poel, Erwin van Motman, Adriana Romijn én Linda Bloemhard. Met Linda werk ik in écht teamwork samen als managers bij de Rotterdam Pop Academy. |
Een geheel nieuwe fase start met KeyJay® eind 2005. Samen met Marnix Stassen als ‘different drummer’ die met me meegaat in een ontwikkeling welke nog steeds voortgaat. Een bijzonder technisch team ontstaat met Theo Janssen als mijn ideale live- en studiotechnicus, Job van Nuenen als zeer voortvarende interactieve audio meets beeld vormgever, met Jeroen van Iterson die al sinds Organtasy eind jaren negentig betrokken is bij de ontwikkeling van mijn Hammondsetup. Lucien Ravensberg is sinds begin jaren negentig als believer in de ‘goede zaak’ betrokken als sparringpartner, manager, inspirator en vriend.
