Press
Druk is het wel in De Bommel, waar organist de Wijs ook meteen het avontuurlijkste en beste optreden van de middag verzorgt. Een opwindende mix van jazz, funk, pop en een mespuntje blues zorgt er voor dat zijn kwartet het enige is dat de naam Swing Festival Breda ook daadwerkelijk eer aan doet. Het is muziek die meer naar pop- dan jazzmuziek neigt, maar zeker de aandacht trekt en deze vasthoudt.
‘DE STEM‘
Carlo de Wijs leert de luisteraar dat een orgel niet alleen hoeft te klinken als een zuipende en pompende scheurbak, maar ook als gedempte voetstappen, als het huilen van een prehistorisch zoogdier of als een zucht van iemand met liefdesverdriet.
‘PAROOL’
.
Op één track is Carlo de Wijs te horen en samen met Joop van Enkhuizen levert dat een rustig swingend nummer van tenor en orgel op, dat niet onderdoet voor het werk van de bekende Amerikaanse Hammondorganisten Jimmy Smith of Jack McDuff met hun begeleidende tenoristen.
‘JAZZNU’
.
Carlo de Wijs is een van de meest vooraanstaande Hammond-organisten. Hij geniet enerzijds internationale faam vanwege zijn virtuoze spel in de traditionele jazz en fusion, anderzijds schuwt hij het experiment niet. Met zijn KeyJay-project legt hij bijvoorbeeld de koppeling tussen muziek en beeld. Hij en drummer-percussionist Marnix Stassen kunnen tijdens het spelen geprojecteerde beelden manipuleren, waardoor er een interactie ontstaat tussen beeld en muziek. De samenwerking met beeldkunstenaar Jaap Drupsteen heeft het project op een hoger plan gebracht en zorgde voor volop aandacht in de media.
‘INTERFACE MAGAZINE’
.
 |
. Bij de polder-rockjazz van Corrie van Binsbergen vloog de tijd om, zij had haar verse band CRAM uitgebreid met steengoede gasten: de Roemeense cymbalomspeler Vasile Nedea, de Marokkaanse zangeres Touria Hadraoui en Hammondorganist Carlo de Wijs. Vooral de laatste gaf de muziek diepte door met zijn drawbars voortdurend subtiele klankkleurwisselingen te laten ontstaan. ‘DE VOLKSKRANT’ |
.
‘Het vervoer van zo’n orgel is een verhaal apart. Ik heb in de poten schroefdraad laten zetten en via een mooi systeem van kettingen dat wordt aangedreven door een echte boormachine, kan ik de poten in- en uitschuiven. Het hele orgel kan zo naar beneden zakken als het moet worden vervoerd. Dat rijdt veel makkelijker. Voor de rest komt er gewoon een grote klep over het orgel heen. De meeste dingen kan ik er gewoon op laten staan. Nu ben ik ongeveer een half uur bezig om alles op te bouwen en vroeger was dat minstens een uur. Al met al heb ik veel laten verbouwen en verzagen aan het orgel. Hij lijkt totaal niet meer op de mooie bruine houten kast die het ooit was. Je hebt dan een hoop freaks die zeggen: ‘zoiets doe je toch niet met zon mooi orgel!’ Maar mij maakt dat niet uit.
‘MUSICMAKER’
.
‘Na elke verandering aan mijn orgel ben ik van plan het nu maar zo te laten, maar dat lukt nooit. Het gevaar is dat het “nieuwe” de overhand gaat nemen als je steeds iets verandert aan je instrument. Dan ga je sounds maken, alleen omdat dat nu eenmaal mogelijk is. De techniek wordt dan bepalend voor je creativiteit en dat is een valkuil die je moet proberen te omzeilen. Daar ben ik me heel bewust van. Hoewel ik vaak genoeg in die valkuil donder, hoor! Al die knopjes zijn natuurlijk veel te leuk. Maar op het moment dat je gaat optreden moet je daar aan voorbij gaan. Want mensen die naar je komen luisteren interesseert het helemaal niets hoe je geluid tot stand komt. Die willen gewoon muziek horen en dan moet je een samenhangend verhaal vertellen met je muziek. Daarom moet je stukken schrijven vanuit een bepaalde sound. Die sound mag wel veranderen, maar niet helemaal van a tot z. Het kost veel tijd om dat te bereiken. Maar dat is ook precies de uitdaging om ermee door te gaan.
‘MUSICMAKER’
.
| Carlo D’WYS schopte bij het opkomen zijn gympen uit en zijn blote voeten werden het vierde lid van het trio: daarmee speelde hij de baspartijen op het pedaal. Hij was niet alleen met de toetsen bezig om muziek te maken: de schuifjes voor volume en klankkleur werden voortdurend razendsnel en heel subtiel aangepast. De Wijs had sinds kort een vocoder, waarmee zijn stem in de Hammond kon worden gevoerd en zijn zang vervormd met de melodie meeklonk. Ook weer een kleuring van het geluid. ‘LEEUWARDER COURANT’ |
 |
.
A must for Hammond enthusiasts and for music fans less familiar with the Hammond organ
‘MIDIKLAVIER’
.
The Hammond has soul; little wonder that D’WYS stole the show. True musical inspiration, think and groovy swing and his own vocal harem “The Voices of Soul”: charming and with a stage presence filled with pleasant irony.
‘HAARLEMS DAGBLAD’
.
One of the shining stars in the field is Carlo D’WYS, who has integrated the Hammond organ into contemporary music in his own, original way.
‘MUSICMAKER’
.
 |
D’WYS has one foot in musical history and the other moving through the musical trends of the nineties. ‘NRC HANDELSBLAD’ . Put the energetic Carlo D’WYS behind one of these ‘monuments’ and you can hardly believe your ears. Barefooted and with ‘two pairs of hands’, he just conjures the notes out of the old wooden axe. Unbelievable! |
.
Carlo’s band plays music with taste: fantastic vocals, a sweet clear sound and extremely strong compositions. His unique mix of styles never sounded as complete as it does on Organtasy.
‘MUSIC IN MOVEMENT’
